Što se crne ptice u grudima gnezde
pa kidaju mučki tanane mi vrce
što mi u tišini gasnu sjajne zvezde
tamo gde je nekad kucalo mi srce
Iz tame me patnja bez očiju gleda
duša bolno cvili pod teretom stega
misao mi svaka ranjena i bleda
kao nežna srna uplašena bega
Što me život satre,do gola me skide
te mi nežno srce kao kletvu dade
zar se bludni gresi kao rune vide
pa mi zbog njih ptice grešnu dušu vade
Iz uma se nižu vrce i iverje
pa ne mogu sjajnih zvezda da se setim
iz tela mi niče novo crno perje
sada svetom kao crni gavran letim.
autor
Jovica N. Ðorđeviċ
31.01.2026g