ОВДЕ (Црква) – Слободан Ценц

ОВДЕ (Црква)

Ово није представа.
Овде се жртве хвале узносе Господу.
Овде су сви једнаки,
јер Бог зна срце свачије.

Овде кандила горе у славу,
не због људи или мрака.
Овде су иконе старије
од иконобразних људи,

Овде је све за људе
и ништа од овог света.
Овде стоје не они што ноге имају
но они срце не штеде.

Овде је трпеза постављена,
гладних је много, речи је мало
што од изображенија воде до преображенија.
Овде свеће по намери горе
и ветар што разноси не може им ништа.

Овде тишина сагорева жељне
и жељом обремењене.
Време овде тече од данас до краја свих дана
и свака намера и реч изговорена ван срца
ко угарак от-пада.

Овде,
светли и мрак
и обасјава светлост ова
што од људског лица није,
а са лица не силази.

Ко то види,
видео је Бога.

Настави са читањем “ОВДЕ (Црква) – Слободан Ценц”

ОРИ – Љубодраг Обрадовић


ОРИ…

Ори,
развигори,
коло,
лоло!

Живот је један,
безизгледан,
али поведи,
на орање и у чежњу,
девојку што те весели
и разиграног жели.

Све су ливаде пусте,
све су њиве парлози,
за орача рај,
за сељака крај,
који тако сигурно долази…
Па поведи лоло,
коло!


У коло се занос хвата,
данас те мало ко схвата,
данас те ломе
данас си прут,
сам и крт.
Шибају те ветрови
и беспућа,
а био си у снопу прућа!

Ори,
ожежи
и зарежи,
нек душману
кожа се најежи,
док у страху бежи,
од пркоса сељака,
који свој спас
у сејању налази…

Ори,
нек загрми
твој глас!
Задњи куца час,
да труба засвира,
да зидове поруши
и донесе мало мира
и спокој души.

Ори,
лоло
и поведи
девојку на орање
и у коло!

Настави са читањем “ОРИ – Љубодраг Обрадовић”