Љубав као вино
Просућу вино за срећу и наше дане,
и нека туга у празној чаши остане.
Док гледам у небо
и тамну ноћ,
осећам да једино вино има ту моћ,
заробљена срца
да ослободи,
путем љубави да их води.
У чаши вина
осмех ти тражим,
своју самоћу мало да ублажим.
Ако ме чује
звезда трајна,
нек ти пренесе — није тајна,
да моја љубав бескрајна
тече ко река, црвена, врела,
да заувек споји
наша два тела?