Трунка у оку несташног дечака
била је дуга пуна тајни…
машта се разбуктавала до стварности
сваког јутра, дана, ноћи… трена.
Бујао је неки нови свет, живот
у очима дечака, разигран, радости пун.
Ни слутио нисам да је корене пуштао
дубоко, ван сазнања, до таме подсвести.
И тако… неприметно, невољно, несвесно
време је текло ван јасног видокруга
и истицало ко зна где, зашто, коме…?
У бучном ритму шарене свакодневнице.
Тек једног дана тај ритам живота је занемео,
тишина је дахтала паничним страхом…
Сада беспомоћно гледам у бездан таме
без трунке наде у оку несташног дечака.
Дуле Пауновић Мајданпек
24. августа 2020, год.
(Прочитано: 49 пута, 1 прочитано данас, Сви чланци прочитани: 1.278.236 пута)