Sreća je izašla iz kutije šibica
naučila abecedu lažnih ljudi
radovala se kao dete
ulepšala je lepe žene
zapalila je vatru za sve nas
i vratila se natrag u kutiju šibica
u vlastitoj veličini
svog minijaturnog gnezda.
Аутор: Sanja Atanasovska
Сите светла на светот
Изгасете ги сите светла на светот
а мојата мала надеж
распоредете ја во ситни капки дожд
нека биде незабележителна.
Мојата мисла е лавина
што брзо ќе се смири.
Сакам игри во кои
сите сме победници.
Изгасете ги сите светла на светот
и во мрак
ќе ги пронајдам
врелите стапки на залезот.
Zastava
Gdje su crvena i žuta boja
I ja sam tamo
Nosim ih sa sobom i u sebi.
Kamenje iz svih zemalja
ne vrijede koliko jedno makedonsko zrno pijeska.
Kad god vam zatrebam
slijedeći moju zastavu
naći ćete moj korijen.
У ципелама заљубљене жене
Улазим у ципеле заљубљене жене
и умирем
у мору немира.
Све што сам купила у овом животу
платила сам са много труда и болова.
У ципелама заљубљене жене
пролазим поред гробова војника
и мислим
тешко на тој земљи која заборавља великане
и на њиховим гробовима
само лишће приче говори.
Улазим у ципеле заљубљене жене
и излазим из своје коже.
Dok nas ne zaboli
Zrnu je hladno
i zove svog gospodara da ga okupi.
Platan stari
sa cipelama u zemlji.
Slavuj dovodi do praznih kontroverzi
sa vedrim nebom.
Negirajmo svoju ljubav
dok nas prvi poljubac ne povrijedi.
Десет чекори до прозорецот
Правам десет чекори до прозорецот
допирот на завесата
ми ја открива вистината
дождот ги љуби канделабрите.
Со десет чекори се враќам во постела
утре ме чека нов ден
со сончеви поздрави.
Трчање по ветерници
Таму сабјата ја сече наведнатата глава по сто пати
овде работникот не јаде од златна лажичка.
Таму зборот натоварен со емоции сите ги следи
овде на Ескими продаваме мраз.
Кај нас просекот во безбедна зона
просторот со насмевка го затвора.
Кај другите ноќта е бесконечна
додека часовникот на ѕидот
ја одржува во живот.
Множење на среќата
Во долината
видов неоседлани коњи
со сребен сјај на гривите
и со двоглед го доближив
растојанието
меѓу два бакнежи.
Видов дека сакаат да ме грабнат
Острво без обале
Ја сам острво без обале
овде исток и запад
се сунчају на истој страни.
У мом дворишту
пролеће долази са мирисом лала.
Деца из комшилуку цепају планину
они праве змајеве од ње.
Ја сам усамљено острво без обале
за добру песму
Треба ми само време и миран сан.
Ja, ti i ona
Napokon danas
vidila sam malo sunca.
Uključio si se
u razgovoru sa samopouzdanjem
koja ih pokorava
sav u strahu,
a ona kupuje vrijeme.
Sto puta sam ti rekla
ne ostavljaj me među vukovima.
Posudila sam oči
od jedne srne.
Ja, ti i ona,
mi smo dijelovi složenog života,
i jednostavna rečenica
koje sam sastavila ljepilom,
jedan okvir bez slike,
slomljena iluzija.