ИНФАРКТ ДУШЕ
Ту на крају села,
крај потока и врбака,
имала је чисту душу
да прихвати сињу птицу,
која слете, дал’ случајно
ил’ намерно…
Ту на крају села,
крај потока и врбака,
имала је чисту душу
да прихвати сињу птицу,
која слете, дал’ случајно
ил’ намерно…
Завoлe је без
расуде, већ по томе
што не уме да објасни..
Сви имамо своје душе,
које сличе ил’
се свака разликује…
Када душу ти поломе,
то се душни инфаркт зове…
Неко уме да је спасе,
али често све разболи, оне
који чисто вoлe.
али често све разболи, оне
који чисто вoлe.
Како сада са потоком
да жубори, да
је ништа не дотиче
и да друге
песме пише…
да жубори, да
је ништа не дотиче
и да друге
песме пише…
Има таквих ..
АЛИ како чиста
да престане
сад да воли?…
© Мирјана Јана Бајић
Из нове збирке 2024.
(Прочитано: 92 пута, 1 прочитано данас, Сви чланци прочитани: 1.289.919 пута)
Браво Јано!

