Слушам ноћас како ветар вришти,
чупа гране,
помера црепове.
Олуја је.
Налети јаке кишe
топе земљиште.
Провала облака и град се спуштају.
Бујице воде надиру са свих страна.
Београдски потоци надолазе набујали.
Београд је потопљен.
Још понеки закаснели пролазник трчи улицама,тражи заклон.
Сви су побегли са улица.
Велика је олуја.
Облаци су зацрнели небо.
Звезде полако пробијају облаке
Месец се последњи појављује,
права скитница.
Очекује кишне капи
Видевши да их нема,
засија много јаче,
па истера све скитнице и разне живуљке напоље.
Полако се град враћа у нормалу