
ОКЛОП
Тутањ у даљини,
језом душу затвара.
Јуриш ка истини
силно ме умара.
Тутњи даљина од бомби,
одсјај на западу засени.
Не, не могу да поверујем.
Не, не. Не догађа се то мени.
Нека копрена на очи пала,
ни одјек слободе не слутим.
Сва лепота опет нестала,
опет истина у глави се мути.
Свет се опет заклатио
и као клатно клима.
На западу се сад рати
и сваком спокој отима.
Тутњи у даљини тежак лом:
челик у челик, челик у тело…
Ми смо за мир, они за свој дом,
исто нас проклество обузело.
Жељу имам ланце да кидам,
док у даљини битке се воде.
Иако песма рат не укида,
у песми је мир и све слободе.
© Љубодраг Обрадовић
(Прочитано: 51 пута, 1 прочитано данас, Сви чланци прочитани: 1.289.584 пута)