СТАРИ ХРАСТ
Чујеш брате, роде, на ћувику, на хуму
неко нам секиром, опет, стари храст сече.
По ко зна који пут скрнаве нашу шуму
у по бела дана, дрско, док звезда пече
Биће засигурно, неко благо ту има,
ћувик њега скрива а да ми то не знамо.
Зато им храст смета,олошима и псима,
богатство ту траже, не треба им храст само.
Секира им лоша, држаља мора пући
увек тако беше и у стара времена.
Полетеће челик, бежаће својој кући,
опет ко некада, са главом без рамена.
Од наше судбине, биће њихова гора.
Тако одувек беше и тако бити мора.
(Прочитано: 68 пута, 1 прочитано данас, Сви чланци прочитани: 1.286.072 пута)