У ОТКОСУ……
Тајну ми одај
плетену од месечине,
проговори моје име
и јецај нек оде у беспуће,
нек језди небом
сребрне паучине….
Убери ружу неубрану
са јутарњег длана
пробдевши до свитања….
Наточи зраком моје очи
ма где да сам…
И, нежно ме пољуби у косу
као пролећни лахор
прамичак детелине у откосу!
(с) Миладиновић Сандра
(Прочитано: 31 пута, 1 прочитано данас, Сви чланци прочитани: 1.311.843 пута)
