PONOVO KOD KUĆE – Milovan Petrović

Olovni oblaci prekriše polja,

lenjo se po nebu vuku,

ruža u vrtu požuti, svenu,

u oktobru pred Svetog Luku.

Stari odžaci teraju dimove,

visoko gore ka nebu,

vuneni džemper sad telo greje,

dok ruke i dalje zebu.

Starica majka zimnicu sprema,

umorne staračke ruke,

pečene paprike, kompot od šljiva,

zimnice nema bez muke.

Lenji se mačak približi vatri,

kraj stare peći leži,

odsjaj plamička gleda na zidu,

kako od nečeg beži.

Severni vetar napolju duva,

olovo nebom se vuče,

gledam kroz prozor,

uzdah se ote,

lepo je biti kod kuće.

Milovan Petrović

–