MASTILO I IZMAGLICA
Iz noći u noć
čujem isti zov,
sipe mrvice sna,
dotiču oznojeno čelo.
Hvatam pogledom zvijezde,
spremam ih u oči.
Vino me mazi,
pjenušav oblak,
nalik izmaglici
prijanja uz lice.
Pokrećem prste,
mastilo plavi rubove
ljubavne poruke.
Zaškiljim i vidim —
lice nesanice.
Настави са читањем “MASTILO I IZMAGLICA – Gordana Tešanović”