Звук рађања јутра . Из дна таме и тишине стварности , буди успавана чула закопана дубоко у души .
Спавам , сморен ,у просторима иза ћошка стварности , спреман да јурим заборављене успомене и истине ове блудне , бљутаве стварности.
Будим се и плачем ,тражим затровану будућност прошлих , а и садашњих живота , отупелих од пића.
Опроштај долази од Бога , ако га пронађем у блату садашњости , пуне тужних тренутака и пропалих догађаја .
Истина пати у лудилу нестварног бола судбине . Сунце опет излази , на западу
(Прочитано: 49 пута, 1 прочитано данас, Сви чланци прочитани: 1.306.647 пута)